„6. Podziały
Czynniki, dzielące dziś Polaków, są nietypowe, jak zresztą wszystko, co dotyczy Polski lat osiemdziesiątych. Z licznych badań wynika, że czynnikiem głównym, coraz wyraźniej dzielącym polskie społeczeństwo, jest charakter związku z władzą i wynikające stąd poczucie dobrej lub złej jakości życia. Innymi słowy, nie są w Polsce tak istotne podziały (dominujące w innych krajach) na biednych i bogatych, wierzących i niewierzących, wyznających zasady socjalizmu czy też potępiających je, partyjnych i bezpartyjnych, konserwatystów i postępowców czy wreszcie na chłopów, robotników i mieszczan, miasto i wieś. Najważniejszy, najprawdziwszy i najgłębszy jest podział na tych, którym jest dobrze w tym systemie i na tych, którym jest źle i coraz gorzej.
Zdumiewającym paradoksem (czy też kolejną nietypowością) jest fakt, że podział ów — na ludzi związanych z tym systemem i ludzi nie chcących go — otóż podział ten przebiega jakby w poprzek wszystkich innych, wymienionych tu także podziałów!
Wszyscy czerpiący korzyści z systemu i zatem wspierający go są w PRL mniejszością, ale stanowią grupę wcale nie małą; ocenia się ich wraz z rodzinami na ok. 34 miliony ludzi. Dysponują oni jednak tym, czym nie dysponuje reszta władzą, siłą i organizacją. Przypomnę znów dla porządku fakt, o którym lubi się nie myśleć ci ludzie są także częścią narodu, są to także Polacy! W prawdziwie demokratycznej Polsce, oni także muszą znaleźć swoje miejsce i swoją reprezentację.“(8)