„— Zupełnie obrzydzili mi życie — mówiła
spokojnie. — Jeśli miałam radio otwarte po dziesiątej, telefonowali na drugi dzień rano i opowiadali mi, że odbywała się u mnie orgia. Pewnego razu, kiedy Filip... ale ty chyba nie znasz Filipa. To lotnik angielski, który już wrócił do Anglii... Więc kiedy Filip był kiedyś wieczorem u mnie, jeszcze z paroma osobami, wezwali policję. Policjanci wpadli do przedpokoju, mówili do mnie, jak gdybym była nie wiem kim i zajrzeli nawet do mojej sypialni. Jeśli ci ludzie myślą, że jakiś mężczyzna jest u mnie po północy, telefonują do mnie i mówią rożne obrzydliwe rzeczy. Mogłabym, oczywiście, oddać meble na skład i przenieść się do hotelu. Przypuszczam, że tam przyjęliby kobietę o takiej reputacji, ale przyszło mi na myśl, że może ty będziesz coś wiedział o jakimś mieszkaniu. Sądziłam...
Jackowi zrobiło się przykro na myśl, że ta zgrabna, wspaniała dziewczyna była tak prześladowana przez sąsiadów, i obiecał jej pomóc, o ile to będzie możliwe. Zaprosił ją na kolację, ale podziękowała mu, tłumacząc się brakiem czasu.
Nie mając nic lepszego do roboty, Jack postanowił wrócić piechotą do swego hotelu. Noc była upalna, a niebo zasnute chmurami. W pobliżu Madison Sąuare, w ciemnej uliczce odchodzącej w bok od Broadwayu, spotkał maszerujących demonstrantów. W oknach wszystkich pobliskich domów pogaszono już światła. Było tak ciemno, że nie mógł odczytać niesio“(13)